احاديث وارده در مهم‌ترين كتاب‌هاى معتبر اهل سنّت را - با همان سندها و طُرق مذكور در اين كتاب‌ها - نقل مىكنند و براى اثبات دلالت اين احاديث بر اعتقادات خود ، به سخن نام آورترين علماى آنان ، استناد مىنمايند ؛ تا جايى كه براى تعيين معناى برخى واژها نيز ، به ديدگاه‌هاى زبان شناسان اهل سنّت ، استدلال مىكنند . در عين حال ، استفاده از اين روش كارآمد و وزين ، ممكن است برخى ساده دلان را در دام شبهه گرفتار كند و يا شمارى از متعصّبان را به ناديده گرفتن حقيقت ، سوق دهد . براى مثال ابن روزبهان در پاسخ به علّامه حلّى رحمه اللَّه مىنويسد : شگفت آن كه اين مرد ، تنها به نقل روايات اهل سنّت مىپردازد ؛ چرا كه شيعيان از هرگونه كتاب ، روايات و علماى مجتهد و ناقل حديث ، محروم هستند . بنابراين ، وى در اثبات ادّعاهاى خود ، به شدّت به كتاب‌هاى اهل سنّت نيازمند است . « 1 » نوشتار پيش رو حديث غدير به روايت اهل بيت عليهم السلام است كه به اختصار به بررسى حديث غدير در سندهاى شيعى و كتاب‌هاى علماى مجتهد اماميه پرداخته است تا اين نكته را به ابن روزبهان

--> ( 1 ) . دلائل الصدق : 1 / 58